ผมกะว่าจะเอารูปบ่อกุ๊กกิ๊กยิกยุกมาโชว์โฉมน่ะครับ

หลังจากผมไปขุด CD ที่ write ภาพไว้แล้วหารูปบ่อน้องก้อยไม่เจอครับ มันเยอะจัดจริงๆ ซะจนกอง CD ภาพที่ถ่ายไว้จะทับคอหักตาย

ผมจึงหยิบน้องโอลี่ E-410 มาเก็บภาพบ่อน้องก้อยตัวเองซะบ้างครับ เดี๋ยวเธอจะงอน :yen002: ไม่ได้ถ่ายเธอมานานนมอมเปรี้ยวแล้วล่ะครับ




เริ่มต้นบ่อฮาๆ ของผม จากมุมด้านนี้ก่อนเลยครับ :yen004:

ขอบบ่อด้านนี้มีทางเดินเป็นหินเรียงๆ กันแบบนี้ครับ (กันหญ้าขึ้น ไม่งั้นเดี๋ยวเห็นหญ้าอ่อนแล้วจะอดใจไม่ได้ฮะ)







เพราะบ่อนี้หินจริงๆ น้องก้อยทั้งหลายก็เลยแข็งแกร่งแข็งแรงดั่งหินผาครับ ไม่เจ็บไม่ป่วยง่ายๆ อโรคยา ปรมา ลาภา














ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ ส่วนความไม่มีโลกเนี่ย แย่จังเลยนะครับ

น้องก้อยทั้งหลาย ว่ายมาแว้ว........วววววววววววววววววววววว










ล้วนแล้วแต่เป็นน้องก้อยธรรมดาๆ มันเป็นเรื่องธรรมดาครับ










บ่อผมมีร่มด้วยนะฮะ เห็นป่าวว่าผมน่ะเตรียมพร้อมขนาดไหน "ยืดอกพกร่ม"

มีท่อน้ำปุ๊อยู่ตรงกลางบ่อด้วยฮะ ไม่รู้จะมีทำไม ไม่เคยเปิดเลย แหะ แหะ

เห็นว่ามีศาลาอยู่แว๊บๆ ใช่มะฮะ งั้นเราเข้ามาพักอาศัยในศาลาพักใจกันดีกว่าครับ เชิญเลยนะครับ ยินดีต้อนรับฮะ

ชานศาลายื่นเข้าหาบ่อแบบนี้ครับ

แดดเปรี้ยงปร้างเปรี้ยวปรี๊ด..ดดดดดดดดดดดดดดด ซะขนาดนี้







ดื่มน้ำสาวรสเย็นๆ ให้เปรี้ยวใจกันดีกว่านะครับ

แออัด ยัดทนาน สุดๆ เลย ชีวิตนี้ น้องก้อยเจ้าช่างยากเย็นยิ่งนัก

แต่มีบ่อน้ำล้นเอ่อ อยู่ด้านบน เป็นบ่อกำเนิดอ๊อกซิเจน และมีระบบกรองเสริมเล็กๆ น้อยๆ ช่วยประคับประคองสุขภาพน้องก้อยไว้













ต้องขอบคุณน้องโอ่งทองแดงน้ำล้น และน้องเตยหอมจริงๆ ครับ ที่ปกปักรักษาสุขภาพน้องน้ำให้น้องก้อยของผม (มั่วๆ เอาครับ คาดว่าใช่)

เพิ่งนึกได้ครับ ต้องขอโทษด้วยครับที่ผมลืมถ่ายบ่อกรองมาให้ชมครับ แปะโป้งชี้กลางนางก้อยไว้ก่อนละกันครับ แหะ แหะ ลืมไปได้อย่างไร?